Historia rasy

Wiadomo, że już w starożytnym Rzymie pisano o białych owczarkach i że pod koniec XIX wieku na dworze Habsburgów trzymano takie psy, ponieważ dobrze pasowały do ubranych  na biało Dam i do ulubionych, siwych koni rasy lipicańskiej. Lecz od tamtego czasu, aż do dnia dzisiejszego Biały Owczarek Szwajcarski, musiał pokonać wiele przeszkód.Te atrakcyjne owczarki przez dziesiątki lat były dyskryminowane i krytykowane jak żadna inna rasa wcześniej.

Na początku hodowli Owczarka Niemieckiego  w Niemczech, biały kolor nie był niczym nadzwyczajnym. Białe szczeniaki były normalnie rejestrowane.  Później stopniowo oddzielano białą maść, aż w końcu w 1933r. całkowicie skreślono ją ze standardu Owczarka Niemieckiego. Od tamtego czasu biały kolor był uznawany za mało wartościowy, a nawet obarczany odpowiedzialnością za najróżniejsze wady. To był koniec dla Białego Owczarka w Niemczech i Europie.

W Stanach Zjednoczonych zaś wpisywano do księg hodowlanych Owczarki Niemieckie o tradycyjnej maści jak też  i białej. W 1917 r. urodził się pierwszy miot z 3 białymi szczeniakami. Od 1920 r. pewien hodowca z Minneapolis importował Białe Owczarki z Niemiec, które tam nie były chciane, a w USA cieszyły się dużą popularnością. Od tego czasu systematycznie, w Stanach Zjednoczonych  i Kanadzie,  tworzono różne linie hodowlane tej odmiany Owczarka Niemieckiego i zapewniono w ten sposób przeżycie Białemu Owczarkowi, po jego "likwidacji" w Europie.

Ta hodowla w czystości rasy za oceanem przygotowała drogę do powstania całkiem niezależnej rasy. Pierwszy Biały Owczarek do Europy wrócił ponownie w 1970r. Szwajcarka Agatha Burch przywiozła z USA do swojej ojczyzny białego psa o imieniu "Lobo", urodzonego 15.06.1966r..  Został on wpisany do Szwajcarskiej Księgi Hodowlanej Psów (SHSB). Lobo był doskonałym psem pracującym i w ciągu kilku lat ukończył z sukcesami wiele testów użytkowych. W 1973 r. pani Burch, po ciężkiej walce, mogła na reszcie zarejestrować w SHSB,  pod przydomkiem "Shangrila's", czterech potomków psa Lobo i białej "Blinkbonny's Lilac" z Anglii.

Był to krok milowy w historii hodowli w czystości rasy Białego Owczarka w Europie. Dzięki potomkom Lobo i dodatkowymi importami z USA i Kanady, hodowli Białego Owczarka w Europie nie można już było powstrzymać.

Biały owczarek rozpowszechnił się szybko pod nazwą Biały Owczarek Amerykańsko-kanadyjski lub Biały Owczarek A.C., ale prawie przez 20 lat był wykluczony z  oficjalnych ksiąg hodowlanych. Dopiero w 1989r.  w Szwajcarii założono klub tej rasy pod nazwą "Stowarzyszenie Białego Owczarka w Szwajcarii" (GWS), które postawiło sobie jako cel międzynarodowe uznanie Białego Owczarka przez największy światowy związek kynologiczny, czyli FCI.

W 1991 GWS został przyjęty do szwajcarskiego związku kynologicznego (SKG), ponieważ eksperci tego związku uznali, że Biały Owczarek w ostatnich dziesięcioleciach rozwinął się na tyle, aby móc tworzyć niezależną, nową rasę. SKG opracował tymczasowy standard tej rasy i jako pierwszy z członków FCI,  uznał nową rasę  pod prostą, a jakże wiele mówiącą nazwą – "Biały Owczarek". 10 dalszych członków FCI poszło za przykładem Szwajcarii i  także zarejestrowało tę nową rasę w swych krajach. W ciągu kilku lat w ważnych księgach hodowlanych Europy zarejestrowano ponad 5000 Białych Owczarków. Aby FCI uznało nową rasę, muszą być spełnione surowe wymogi. W 2001 r. wszystkie te wymogi zostały spełnione i udokumentowane. Ponieważ żaden inny kraj nie chciał przejąć patronatu nad tą rasą, to Szwajcaria złożyła w FCI  wniosek o uznanie Białego Owczarka jako nową rasę oraz utworzyła wzorzec Białego Owczarka. Po zbadaniu dokumentacji przez ekspertów, po różnych trudnościach, w końcu w dniu 26. listopada 2002 r. nareszcie FCI opublikowało najnowszy wzorzec nr 347 z nazwą rasy – "Berger Blanc Suisse" ( Biały Owczarek Szwajcarski). Szwajcaria stała się automatycznie krajem pochodzenia i patronatu, ponieważ w momencie złożenia wniosku  o uznanie rasy przejęła odpowiedzialność za tę rasę.

Możliwość komentowania jest wyłączona.